Kuchnia bez pszenicy ?

No więc postanowione, kuchnia bez pszenicy rusza. Spróbujemy, niczym przecież nie ryzykujemy a jeśli ma nam to pomóc to zawsze warto spróbować.

Przeczytałam dzisiaj, że jeszcze w latach 60, a sądzę że w Polsce i trochę dłużej (bo książkę pisał dr Davis ze stanu Wisconsin, USA) pszenicę można było znaleźć w chlebie, bułkach i ciastkach czyli tam gdzie była na swoim miejscu i powinna być ;-). Czyli był w tym jakiś sens. A co jest teraz? Mąka pszenna pod różnymi postaciami spełnia funkcję pobudzającą apetyt i zwiększającą sprzedaż. Pokusa jest więc duża, bo każdy producent dwoi się i troi, żeby tę swoją sprzedaż zwiększyć. A jakim kosztem, czy ktoś na to zwraca jeszcze uwagę, zwłaszcza w dużych firmach ??? Powoli tracę nadzieję (z duża tendencją opadającą), że już jednak nie. A więc pszenicę mamy prawie wszędzie tj. w żywności paczkowanej, puszkowanej, mrożonej itd. Poczytajcie etykiety a szeroko otworzycie oczy ze zdumienia ....

A więc po lekturze kilku książek wyciągnęłam następujące wnioski, które wciekam w życie:
- kupuję lokalne warzywa i owoce, od rolników z polecenia, którzy nie "produkują" masówki (już mi się to udało !),
- jemy dużo warzyw i owoców oraz produktów jak najmniej przetworzonych,
- postawiliśmy na kasze, które można zrobić na wiele sposobów,
- nie smażymy lecz gotujemy na parze albo dusimy,
- nie używamy tłuszczy zwierzęcych,
- unikamy mąki pszennej, co skutkuje tym że spędzam na zakupach 2 x więcej czasu no ale w końcu się nauczę co mogę bez stresu wrzucić do koszyka ;-)
- nie używamy białego cukru!
- zabronione jest pod groźbą kary kupowanie batoników, batonów i innych "wynalazków! ;-)
Nie wspomnę już o wszystkich fast foodach, które omijamy szerokim łukiem bo to oczywiste.

Trochę jeszcze tych zaleceń i postanowień mamy, ale powolutku ....
W każdym razie postanowiłam, że ZDROWE odżywianie się to dla naszej rodziny priorytet.  To nie fanaberia ani moda ale konieczność. Wymaga to czasu, samozaparcia ale da się ogarnąć. No więc w drogę drużyno !